ทุกคนมักมีเส้นทางของตัวเอง แล้วพบกับเป้าหมายที่สมหวัง ผิดกับตัวของเรายิ่งเดินยิ่งมืดลงไปทุกที ยิ่งทำไปเท่าไรก็จะมีเสียงกระซิบจากสิ่งๆนั้นว่าไม่ใช่หรอก แต่เดี๋ยวก็คงจะเจอ เป็นอย่างนี้มาตลอด ตอนนี้รู้สึกท้อ หมดกำลัง ถามกับตัวเองมันถูกเหรอที่เราทำแบบนี้ มันเหนื่อยทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าไม่ได้มีอะไรสักอย่าง แต่หัวใจกับบอกกับเราว่าทำต่อไปเถอะ อยากร้องไห้ฟูมฟาย แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเรา ทำยังไงสิ่งที่คิดสิ่งที่ทำจะเป็นจริง

                                     สับสนเหลือเกิน...สับสนในใจ